Onderbouwd door onafhankelijk geleide klinische studies en onderzoek

Het parasympathische zenuwstelsel is het interne mechanisme van het lichaam voor ontspanning en herstel. Hartslagvariabiliteit (HRV) is een indicator van de activiteit van de nervus vagus. Verbeteringen in HRV-parameters wijzen op gerichte stimulatie van de nervus vagus en activering van psychofysiologische zelf herstelmechanismen. In een klinische studie bleek dat een sessie van één uur met Nurosym alle HRV-parameters gunstig veranderde, vergeleken met een placebo.

Nurosym-neuromodulatie heeft een gunstig effect op vermoeidheid aangetoond door het autonome zenuwstelsel te moduleren, wat leidt tot verhoogde energieniveaus en verminderde gevoelens van uitputting. In de studie meldden patiënten aanhoudende verbeteringen, zelfs een week na het staken van de behandeling, wat wijst op langdurige verlichting van symptomen die verband houden met vermoeidheid.

Een groeiend aantal onderzoeken suggereert dat de regulatie van de nervus vagus een cruciale rol speelt bij het beheersen van chronische ontsteking. Nurosym, door middel van de stimulatie van afferente vagus zenuwvezels, heeft aangetoond invloed te hebben op hogere hersenstructuren. Deze modulatie kan helpen bij het verlichten van symptomen die verband houden met het Long-Covid-syndroom, zoals chronische vermoeidheid, pijn en hersenmist. (Figuur) Een zeer significante verbetering van Long-COVID symptomen werd waargenomen na 10 neuromodulatiebehandelsessies. (D0 versus D10: p < 0,0001).

Personen met aandachtsstoornissen, waaronder degenen met ADHD, vertonen vaak lage hartslagvariabiliteit (HRV), wat wijst op verminderde activiteit van de nervus vagus en een verzwakte parasympathische toon. Nurosym-neuromodulatie gaat deze aanhoudende sympathische “vecht-of-vlucht”-overactiviteit tegen en verbetert daardoor de cognitieve functies. (Figuur) Veranderingen in aandacht werden gemeten met de Flanker Inhibitory Control and Attention-test op drie momenten: vóór de interventie, direct na de interventie en bij een follow-up een maand later. Na de Nurosym-behandeling waren er significante verbeteringen zichtbaar van vóór- naar na-interventie (p < 0,01) en van vóór-interventie tot de follow-up (p < 0,001).

Biologisch gezien remt de nervus vagus oxidatieve stress, ontstekingen en sympathische activiteit (en de daarmee samenhangende hypoxie). Nurosym leidde tot een significante daling van reactieve zuurstofsoorten (ROS) (p = 0,004), terwijl placebostimulatie geen significante verandering veroorzaakte (p = 0,10). (Figuur) Verandering in mediane DCF‑waarden van opname tot ontslag in de Nurosym‑groep vergeleken met de placebogroep (p < 0,005).

Onderzoekers hebben een direct verband aangetoond tussen vagus zenuw stimulatie en de activering van leercentra in de hersenen. Deze ontdekking heeft geleid tot de evaluatie van Nurosym-neuromodulatie, waarvan is aangetoond dat het de cognitieve retentie verbetert bij zowel gezonde individuen als mensen met een beschadigd zenuwstelsel. (Figuur) Nurosym-neuromodulatie gecombineerd met training verbeterde significant (*p < 0,05) de snelheid prestaties op de automatiserings leertaak vergeleken met placebo controles. Nurosym-neuromodulatie verbeterde ook significant (*p < 0,05) het percentage correct op de decodering leertaak vergeleken met controles.

De nervus vagus moduleert de ontstekingsrespons en vermindert zo de systemische ontstekingslast die bijdraagt aan de progressie van diverse ziekten, waaronder atriumfibrilleren. Door gebruik te maken van dit mechanisme biedt Nurosym-neuromodulatie een niet-invasieve methode om het hartritme te reguleren en effectief atriumfibrilleren te onderdrukken. (Figuur) Vergelijking van de atriumfibrillatie belasting (AF) tussen de twee groepen (Nurosym-neuromodulatie versus placebo stimulatie), weergegeven met interkwartiel waarden. De p-waarde weerspiegelt de vergelijking van de mediane AF-belastingsniveaus na 6 maanden, gecorrigeerd voor de uitgangswaarden.

Het doel van de studie was om de invloed van vagale innervatie controle op de rustdiameter van grote bloedvaten te bepalen met behulp van Nurosym-neuromodulatie. Nurosym heeft een significant vermogen aangetoond om de bloedcirculatie en macrovasculaire endotheliale functie te verbeteren in vergelijking met een placebo. (Figuur) Percentuele verandering in stroom gemedieerde vaatverwijding (FMD) met Nurosym. "Voor" en "na" verwijzen naar de diameter van de brachiale arterie (BA) en de FMD-test die vóór en na de Nurosym-neuromodulatie is uitgevoerd. De y-as toont de percentuele verandering in de BA-diameter. De box geeft het 25ste–75ste percentiel weer, de middelste lijn is de mediaan, de stip is het gemiddelde, en de staven geven de maximale en minimale waarden aan.

Het gebruik van Nurosym kan de cardio‑vagale baroreflexgevoeligheid (BRS) positief beïnvloeden bij patiënten met chronisch hartfalen (CHF). BRS, een belangrijke marker van autonome functie, is vaak verstoord bij CHF en draagt bij aan ongunstige klinische uitkomsten. Het verbeteren van BRS via Nurosym kan de parasympathische tonus versterken, de cardiovasculaire regulatie stabiliseren en mogelijk de ziekteprogressie afremmen. (Figuur) Acute AVNT verhoogde de cardio‑vagale baroreflexgevoeligheid significant in de onderzochte populatie, wat het potentieel aantoont om de autonome cardiovasculaire regulatie bij patiënten met chronisch hartfalen te verbeteren.